Waarom besloot u zich voor IFB in te zetten?
Het is een logische stap. Als vermogensbeheerder geloofde ik altijd dat financieel rendement nastreven volgens de doelen van de klant kan samengaan met een positieve maatschappelijke bijdrage. Zonder rendement op te geven, integendeel. Als ik het zo mag zeggen: ‘onderpresteren is niet duurzaam’.
Ik spreek vaak over een ‘dubbele alfa’. In de financiële wereld betekent alfa een extra rendement. Met dubbele alfa bedoel ik dat zowel financieel als maatschappelijk rendement mogelijk is.
U was CEO van een private bank en een vermogensbeheerder. Welke verantwoordelijkheid hebben vermogende particulieren en vermogensbeheerders in België voor de positieve impact die IFB bevordert?
Elke persoon en organisatie heeft eigen doelen. Toch is er een duidelijke noodzaak om privaat en institutioneel spaargeld te mobiliseren voor maatschappelijk relevante investeringen.
Die investeringen kunnen uiteenlopen van infrastructuur tot voedings- en klimaattechnologie en projecten met sociaaleconomische impact. Cruciaal blijft dat ze financieel rendement nastreven, passend bij het risico dat de investeerder wil nemen.
Dat verwachte financiële resultaat is essentieel: het creëert waarde en geloofwaardigheid bij de bredere gemeenschap. Zonder dat element gaat het om filantropie, die ook relevant is maar andere, nobele drijfveren heeft.
Welke rol moeten de overheid en grote financiële spelers spelen om IFB’s missie te bereiken: impact naast risico en rendement laten meetellen bij elke financiële beslissing?
We kunnen de efficiënte-portefeuilletheorie, die traditioneel risico en rendement afweegt, uitbreiden tot drie dimensies: risico, rendement en impact.
Om op uw vraag terug te komen: de overheid kan het niet alleen, omdat beschikbare en benodigde middelen niet in evenwicht zijn. De private sector moet bijspringen.
De overheid kan een ondersteunend kader maken dat verder gaat dan vakjes afvinken. Ze kan bijvoorbeeld de kapitaalkosten voor impactinvesteringen verlagen voor de investeerder. Omgekeerd kunnen te strenge of zware regels, zoals buitensporige rapportage-eisen, initiatiefnemers en investeerders juist ontmoedigen.
Internationaal tonen vermogenseigenaren, zoals pensioenfondsen, veel interesse in impactinvesteringen. Die passen goed bij hun langetermijndoelen, opnieuw zonder rendement op te geven. Ze moeten pensioenen immers door economische cycli heen waarborgen en waardevast houden.
